รูปถ่ายรุ่นสุดท้ายหลวงปู่เดินหน ปี 35

รูปถ่าย หลวงปู่ เดินหน อิเกสาโร หลังอิ รุ่นสุดท้าย เสก 3 ปี
วัตถุมงคลน่าใช้

ภาพถ่ายนี้สร้างในช่วงปี พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นช่วงปลายชีวิต อาจารย์สุวัฒน์ นาคสมบูรณ์ ได้ย้ายมาใช้ชีวิต ส่วนใหญ่อยู่ที่ สวนส้มเจ้าพระยา ตำบลหนองหมู อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี ช่วงเวลานั้นส่วนใหญ่จะอัญเชิญหลวงปู่ เดินหน อิเกสาโร มาเข้าประทับทรงที่สวนส้มแห่งนี้ นอกจากวันสำคัญต่าง ๆ เช่น วันทำบุญแชยิดประจำปีและ วันสงกรานต์ จึงจะทำการอัญเชิญหลวงปู่เข้าประทับทรงที่อาศรม ถนนประชาชื่น กรุงเทพฯ

ภาพถ่ายรุ่นนี้ หลวงปู่ เดินหน อิเกสาโร รับสั่งให้ลูกหลานบอกกับ อาจารย์สุวัฒน์ นาคสมบูรณ์ ให้จัดสร้างภาพถ่ายกายสังขารของหลวงปู่ขึ้นมาเป็นรุ่นสุดท้าย ทั้งรับสั่งให้สร้างภาพถ่ายรุ่นนี้ขึ้นเป็นจำนวนมาก (หลวงปู่รู้กาลเบื้องหน้า) จึงจัดสร้างภาพรุ่นนี้เป็นจำนวนมากนับหมื่นใบ อาจารย์สุวัฒน์ ได้ให้บรรดาลูกหลาน และศิษย์ใกล้ชิดต่าง ๆ มาช่วยกันเขียนอักขระขอมคำว่า "อิ" ไว้ที่ด้านหลังภาพถ่าย เนื่องจากผู้ที่มาช่วยเขียนอักขระด้านหลังมีกันหลายคน ลายมือที่เขียน ด้านหลังภาพจึงมีหลายรูปแบบ

เสร็จแล้วได้นำภาพถ่ายทั้งหมดมาถวายให้ หลวงปู่ เดินหน อิเกสาโร พิจารณาว่าสมควรหรือไม่อย่างไร ผู้เขียนจำได้ดีว่าเมื่อหลวงปู่เห็นอักขระด้านหลังภาพถ่าย หลวงปู่หัวเราะขึ้นมาพร้อมรับสั่งว่า "ไอ้พวกนี้มันเขียนขอมกันผิด เขียนกันส่งเดชไปหมด แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวปู่จะปลุกเสกให้" ผู้เขียนที่นั่งปรนนิบัติอยู่ข้างหลวงปู่ในขณะนั้น เมื่อได้ฟังก็เกิดความสงสัย จึงกราบเรียนถามหลวงปู่ว่า "การเขียนอักขระผิดเช่นนี้จะมีผลเสียหรือไม่ ?" หลวงปู่รับสั่งที่ชี้แนะด้วยความเมตตาว่า

"คนเขียนนั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญอยู่ที่ตนเสกว่าเสกได้จริง เสกได้เป็น และมีพลังจิตแก่กล้าแค่ไหน ถึงจะเขียน อักขระผิดแต่คนเสกมีกำลังจิตดี สิ่งมงคลเหล่านั้นก็เข้มขลังศักดิ์สิทธิ์ได้ หากเขียนอักขระถูกต้องสวยงาม แต่ผู้เสกไม่มีกำลังจิตหรือรอบรู้จริง ของมงคลเหล่านั้นก็ไม่มีทางจะเข้มขลังศักดิ์สิทธิ์ได้"

หลวงปู่ เดินหน อิเกสาโร รับสั่งให้นำภาพถ่ายทั้งหมดไปไว้ที่ในโบสถ์กลางน้ำ ณ สวนส้มเจ้าพระยา ภาพถ่ายรุ่นนี้หลวงปู่เมตตาปลุกเสกเป็นเวลายาวนานถึง ๓ ปี (ปลุกเสกพร้อมกับหวายสามภพ) เมื่อปลุกเสกครบ๓ ปีแล้ว หลวงปู่รับสั่งให้นำภาพถ่ายทั้งหมดออกมาจากโบสถ์กลางน้ำเพื่อแจกให้กับบรรดาศิษย์

ข้อมูลจากหนังสือ หลวงปู่ เดินหน อิเกสาโร ผู้เปิดโลกหลังความตาย หน้าที่ ๓๔๐